Het onderhoud van het Statenjacht is in handen van een betrokken en deskundige ploeg vrijwilligers. Onder leiding van scheepsbouwer Kees Sars zorgen zij er met hun inzet, vakmanschap en liefde voor dat het schip in topconditie blijft. Deze mensen zijn onmisbaar: zonder hun toewijding zou het niet mogelijk zijn om het schip in de vaart te houden.
De vrijwilligers werken voortdurend aan het behoud van zowel het uiterlijk als de technische staat van het jacht. Dankzij hun zorg en aandacht ziet het schip er altijd verzorgd en representatief uit. Tegelijkertijd waken zij erover dat het Statenjacht voldoet aan alle geldende wettelijke eisen en veiligheidsvoorschriften die nodig zijn om met passagiers te mogen varen.
Hun werk speelt zich vaak achter de schermen af, maar is van onschatbare waarde. Door regelmatig onderhoud, inspecties en verbeteringen zorgen zij ervoor dat het Statenjacht veilig, betrouwbaar en authentiek blijft. Dankzij hun inzet kan dit bijzondere schip blijven varen en haar geschiedenis blijven delen met een breed publiek.
Tijdens de zomermaanden is het Statenjacht te huur voor het maken van zeil- en vaartochten en neemt het schip deel aan nautische evenementen. Dat levert inkomsten op die we hard nodig hebben om het schip te kunnen onderhouden. Vanuit de Veilinghaven kunnen we geen tochten maken. Daarom vertrekken we naar bevaarbare wateren. Alle rondhouten, de zwaarden en de mast moeten natuurlijk mee. Daar is de kraan voor nodig. Bij de Museumwerf in Vreeswijk zetten we alles op z’n plaats en wordt het schip getuigd. Helemaal klaar voor het vaarseizoen. Vaar je een keertje mee?
Ze waren aan een grondige renovatie en vernieuwing toe. Zware spullen, zwaar werk en er waren veel uren werk nodig om ze weer te laten glimmen en terug te hangen op hun plek. Er is een grote klus geklaard door onder andere Dick Rook, Dick Mounier, Onno ter Wisscha, Mira Voorthuizen, Hans van der Haar en onze huisschilder Wessel. Wij zijn de vrijwilligers zeer dankbaar!
Een belangrijk moment. Want zonder goedkeuring van mast en tuigage mogen we niet varen. Maar zoals gewoonlijk zijn we met vlag en wimpel geslaagd en hebben we het certificaat weer binnen. Chapeau voor onze vrijwilligers, ze hebben weer keihard gewerkt. Met een extra pluim voor winterschipper Anja. Zij steekt niet alleen de handen uit de mouwen maar zorgt er ook voor dat de papierwinkel in orde is. Een vak apart …
Al het rondhout (mast, gaffel, boegspriet, ra, vlaggenmast) van het schip gehaald en compleet gedemonteerd voor onderhoud en ter voorbereiding op de komende keuring. Alles weer mooi in de lak en in elkaar gezet. Een nieuwe voorstag (héél dik touw, héél zwaar werk) gemaakt in een touwslagerij. En heel veel losse klossen, blokken, etc onderhouden: kaal krabben, schuren, meerdere keren lakken. Het nieuwe grootzeil dat vorig jaar gemaakt is had toch wat aanpassingen nodig. Ook die klus hebben we geklaard.
Een schip als het Statenjacht De Utrecht zet je niet zomaar even opnieuw in de verf. De kleuren die er gebruikt worden zijn – historisch verantwoord – speciaal voor het schip gemengd. Na heel veel schuurwerk kan de kwast erover. Hier gaat het Paviljoen opnieuw in de lak. Blauw, blauw en nog eens blauw. Maar wel in verschillende tinten. Dus eerst even puzzelen en goed opletten welke kwast je pakt.
Gedwongen werkpauze. Het schip ligt onder een dikke laag sneeuw en de kade is onbegaanbaar. En er is nog zoveel te doen ….. Onze nieuwjaarsborrel moet ook even verplaatst worden. Jammer. Maar het levert wel mooie plaatjes op.
De zwaarden er af en aan onderhoud begonnen. Maar dusdanig veel werk dat ze naar de werkplaats in Culemborg verplaatst zijn om beter en sneller te gerestaureerd kunnen worden. De hele salon: rotte plekjes gerepareerd en overnieuw geschilderd. Hangende steigers aan de buitenkant van het schip gemaakt.
Een paar flinke stukken hout van de gangboorden chirurgisch uitgezaagd en vervangen. Weer mooi zwart geverfd en blank gelakt tussen de zwarte randen.
Elk jaar varen we het schip voor de wintermaanden over van Volendam naar Utrecht. Onderweg maken we een stop bij de Museumwerf in Vreeswijk waar we de mast van het schip halen. Het schip kan hier op de kant getrokken worden en die mogelijkheid wordt goed benut. Deze keer hebben we de hele romp onder de waterlijn onderhouden (geschuurd en wit geschilderd). Ook hebben we een groot deel van het roer vervangen en gerestaureerd (met ijzeren platen verstevigd).